40-dagenretraite
40-dagen 2026: Licht dat leven geeft
Steun onsHoe begin je goed aan een retraite? Wat kun je doen om van deze veertigdagentijd een vruchtbare tijd te maken? Het meest eenvoudige antwoord is: danken. Danken voor al het goede dat je ontvangen hebt, zoals misschien je werk, een talent dat je hebt of een vriendschap die veel voor je betekent. Danken voor de kleine dagelijkse dingen die je vreugde geven: het gefluit van de vogels in het voorjaar, een kind dat speelt op straat, een glimlach van iemand die je tegenkwam tijdens een wandeling. Of gewoon zomaar: voor de schoonheid van het menselijk bestaan.
Maar dat is niet altijd even gemakkelijk. Danken betekent namelijk ook loslaten. Vaak zijn we geneigd om te zeggen: ik wil wel dankbaar zijn, maar dan moet wel eerst dit of dat gebeuren. Dan moet eerst dit probleem opgelost zijn, dan moet ik eerst een andere baan hebben, dan moet eerst deze relatie hersteld zijn, dan moet eerst…
Zomaar te kunnen danken, zonder voorwaarde, vraagt daarom niet alleen om een gevoeligheid voor het al het goede dat je ontvangen hebt. Het vraagt ook om de vrijgevigheid je eigen idealen over wat het danken waard zou zijn los te laten. En het risico te durven nemen je leven in een nieuw licht te laten stellen. Dat is een levenslange oefening en vraagt geduld, aandacht en een beetje moed. Het beste is misschien om maar gewoon te beginnen. Deze retraite wil je daarbij helpen.
Onze verlangens durven we niet altijd naar God toe uit te spreken. Wat als ze niet zuiver zijn? Wat als ze te veel op mijzelf gericht zijn? Wat als ze niet vervuld zullen worden? Kan ik maar niet beter gewoon tevreden zijn?
Jezus daarentegen spoort ons juist aan om wel onze verlangens uit te spreken: ‘Vraag en je zal gegeven worden.’ Hij stelt geen verdere voorwaarden, zelfs niet over hoe we zouden moeten vragen maar zegt simpelweg: ‘Vraag.’ God is immers een liefhebbende Vader die niets liever verlangt dan zijn kinderen gelukkig te maken.
Dat vraagt moed. Moed om mij kwetsbaar op te stellen. Mij niet te schamen voor mijn verlangens. Eerlijk te luisteren naar wat er in mij leeft en Hem daarover te vertellen. Zelfs als ik denk dat hetgeen ik verlang niet goed is. Zelfs als ik denk dat mijn verlangens nooit vervuld zullen worden. Met Jezus’ woorden: ‘Vraag en je zal gegeven worden’ stelt God zelf zich kwetsbaar op. Ze drukken zijn diepste verlangen uit naar mijn vriendschap. Zo geeft Hij zichzelf te kennen door mij te vragen hetzelfde te doen.